MOŻEMY ZAUWAŻYĆ

Możemy zauważyć, że znacząco spada liczba reakcji, odwołujących się do środowiska dorosłych, wzrasta liczba uczniów zapowiadających inter­wencję słowną, zdecydowanie natomiast, bo ponad trzykrotnie wzrasta liczba tych, którzy deklarują, że nie zrobią nic. Płaszczyzna behawioralna, widziana w perspektywie typów szkół, zdecy­dowanie obie populacje różnicuje: licealiści na 1 miejscu stawiają interwen­cje werbalne, deklarując je niemal tak samo często, jak pozostałe sposoby interwencji razem wzięte. Uczniowie ZSZ na 1 miejscu stawiają zasadę nieinterwencji, a następnie rękoczyn, określany niejednokrotnie w sposób wulgarny: „dać w mordę” (56Z), „dać po ryju” (100Z). Rękoczyn rozważa się nierzadko w aspekcie oceny sił: „bronię, chyba, że jestem słabszy” (43Z). Uczeń LO w tej samej sytuacji „idzie po silniejszych, aby im wlali” (86L), lub deklaruje, że „stanąłbym w obronie jeżeli byłbym z kolegami” (94L). Jest to postawa częsta u licealistów, którzy 5 razy częściej odwołują się do koleżeńskiej solidarności.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *