WŚRÓD BUDUJĄCYCH

Stwierdzamy, że wśród budzących sprzeciw zachowań nauczycieli w r. 1993 można wyróżnić takież kategorie, jakie uczniowie wyróżniali w 1986 r. Występuje – podobnie jak przed laty – naruszenie godności ucznia,które wyraża się przez wskaźniki takie jak: „traktowanie jak rzeczy, którą się odpytuje i nic więcej”, „ośmieszanie przed klasą”, „poniżanie”. Nadal istnieje straszenie szkolne, czyli straszenie przy użyciu technik kontroli i oceny wiadomości do realizacji celów tak dydaktycznych, jak i poza dydaktycz­nych: „straszyli, że będzie kibel”, „straszyli o byle co lufa”. Obecna jest presja dydaktyczna: „stałe sprawdziany, ogromny reżim nałożony na uczniów”, „pytają i pytają gorzej niż w więzieniu” – a także złośliwa presja dydaktycz­na: „mściwe sprawdziany”, „kartkówka po to, żeby przylufić całej klasie”. Mamy także agresję słowną: „straszne wyzywanie”, „krzyki”, agresję fizycz­ną: „nieraz biją”, demonstrowanie władzy: „pokazują, że uczeń nie ma prawa do głosu”, „pokazują, że uczeń to zero”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *